پروردگار توام ، تا پسر پاكيزه‌اى به تو ببخشم . گفت : چگونه ممكن است براى من فرزندى باشد در حالىكه تاكنون انسانى با من تماس نداشته و زن آلوده‌اى هم نبوده‌ام . گفت : مطلب همين است پروردگارت فرموده اين كار بر من آسان است تا او را براى مردم نشانه‌اى قرار دهيم و رحمتى باشد از سوى ما و اين امرى است پايان يافته . اين آيه نشان گفت‌وگوى بين مريم و ملك الهى است كه برگزيدگى او را روشن مىسازد كه جبرئيل به صورت انسان بر او ظاهر مىگردد تا بشارت خداوند را به او برساند و اين بيانگر اين است كه مريم به مقامى رسيد كه يكى از حجت‌هاى خداوند گرديد ، زيرا اين تمثّل جبرئيل بر او نظير تمثّل و ظاهر شدن فرشتگان بر حضرت ابراهيم است در هنگامى كه به او بشارت دادند : وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى « 1 » و هر دو بشارت به يك سياق مىباشد . همان‌طور كه به ابراهيم بشارت نبوت اسحاق و يعقوب داده شد ، به مريم بشارت نبوّت و رسالت عيسى عليه السّلام داده شد و هر دو بشارت از امر مهمى خبر مىدادند و هر دو بشارت اهميت كسى را هم كه به او بشارت داده شده مىرساند . با توجه به اين‌كه تمثّل فرشتگان بر ابراهيم غالبا مانند تمثّل جبرئيل بر مريم مقدس است و هيچ تفاوتى ماهوى ندارند و هر دو وحى الهى است عظمت مسئوليت مريم را كه او را در قبال انبيا از كسانى قرار مىدهد كه خداوند هدايتشان كرد و برگزيد ( از غير پيامبران ) و مقام حجيت الهى مريم را كه نزديك به حجيت انبيا است مگر در خصوصياتى مثل رسالت و نبوت

--> ( 1 ) . شورى ( 42 ) آيهء 70 .